Wydawać by się mogło, że tytuł tego artykułu jest mocno przesadzony – gotowanie warzyw to prosta sprawa, więc co w nim ze sztuki? Na pierwszy rzut oka – nic. Aby warzywa były gotowe do jedzenia jedyne, co potrzeba zrobić, to nalać wody do garnka, wstawić na kuchenkę, włożyć warzywa, osolić i ugotować. Ta opcja jest dobra jednak dla tych, którzy nieszczególnie dbają o walory odżywcze takiego posiłku. W przypadku gotowania w takiej formie, o jakiej przed momentem wspomnieliśmy wiele niezbędnych dla zdrowia witamin jest zwyczajnie … wygotowanych. Co zatem zrobić, aby warzywa były miękkie i odpowiednie do spożycia, a więc ugotowane, ale jednocześnie miało wszystkie mikroelementy i witaminy w sobie? Ugotować na parze! Pewnie już nie raz słyszeliśmy o takiej formie przygotowywania warzyw, ale nie docenialiśmy tej formy kulinarnej aktywności. Wynika to zapewne z nieco innej formy gotowania na parze w porównaniu do gotowania standardowego, a my zazwyczaj nie lubimy utrudnień. Pamiętać jednak należy, że jeśli naprawdę mocno zależy nam na zdrowiu naszej rodziny (a już zwłaszcza, gdy mamy małe dzieci) gotowanie na parze może być naprawdę mądrą decyzję.

Gotowanie na parze również jednak powinno być przemyślane. Pewne warzywa, na przykład ziemniaki, zbyt wiele witamin nie posiadają, a więc też gotowanie ich na parze jest nieco chybioną sprawą – i tak za wiele witamin w nich nie będzie w wersji ostatecznej. Gotowanie na parze jest skierowane zwłaszcza do takich warzyw, jak kalafior, brokuły, i tak dalej. Poza faktem, że więcej witamin będzie w warzywach ugotowanych na parze również i ich smak (w porównaniu z gotowaniem w wodzie) będzie zapewne inny – możemy sami sprawdzić, jak to wygląda.

Jeśli nie jesteśmy całkiem przekonani do sztuki gotowania warzyw na parze spróbujmy zrobić to we własnym domu – i porównać warzywa ugotowane na dwa omawiane tutaj sposoby. Sami wówczas stwierdzimy, jaka jest różnica pomiędzy nimi. I sami przekonamy się, że przygotowanie warzyw może być prawdziwą sztuką.